Jeroen had weer een van zijn culturele hoogtepunten met het openluchtspel in Lochem. Als de man van het geluid, licht en het pauzebord werd er dit jaar weer een nieuwe editie op de planken gebracht.
Voor het eerst werd er een eigen geschreven stuk opgevoerd. In het dialect. Altijd leuk te zien hoeveel werk iedereen erin steekt. Er werd prima geacteerd en dan ook niets gemerkt van de soufleuse.
Het verhaal zelf vond ik niet zo heel sterk, het einde was ook niet echt goed uitgewerkt. Steeds als je dacht, nu gaat het verhaal een bepaalde richting op, gebeurde er niets.
Verder geen wanklank, met ons tienen prima avondje uit gehad. Volgend jaar overigens wel weer graag in het ABN..
Even bijkomen van het harde werken, camera op schoot. Had twee stukken knackerbrot bij me, maar vond het niet echt lekker met dit weer. Daarom aan de eendjes gevoerd.
De zwarte vogel (meerkoet?) probeert de eendjes te verjagen..
Dat is voor mij hoor je hem kwaken, terwijl hij de eenden verjaagd pikt een meeuw een van de twee stukken. Net te laat probeert meerkoet nog het hapje terug te pakken. De slimme eenden pakken vervolgens het tweede stuk en zwemmen weg. Weer is de boze meerkoet te laat.
Aan al het goede komt een einde. Zo ook het bezoek aan Brighton.
Na vroeg te zijn opgestaan gauw een ontbijtje weggewerkt. Iets wat ik niet ga missen zijn zeker de enorm smerige worstjes bij het ontbijt. Die hingen me echt de strot uit al na twee dagen. Net als de scrambled eggs, smaakt ook nergens naar.
Het station in Brighton
Hoe dan ook, eerder dan geplanned naar het station gelopen om daar al snel de trein naar Londen Victoria te pakken. Het begin van de ellende! Uiteindelijk wel redelijk op tijd in London, maar daar sta je dan, van London Victoria moesten we naar London Liverpool street. Normaal geen probleem met de Underground, ware het niet dat deze vandaag vanwege onderhoud niet reed. Via drie omwegen uiteindelijk toch op Liverpoolstreet aangekomen waar we eerst nog wat gegeten hadden. Tijdens het eten zagen we wel dat we al wat aan de late kant waren, opzicht geen probleem, we waren al ingechecked.
Eenmaal in de trein naar het vliegveld ging de trein voor de lol leek het een half uur stil staan, het ging allemaal wel erg spannend worden. Omdat we echt net optijd op het vliegveld waren. Gauw door de douanne gegaan. Om vervolgens te merken dat de vlucht wederom -Easyjet, onthoudt die naam- te laat was. Veel te laat.
Vliegveld vanuit het vliegtuig
Een uur te laat weggevlogen, dus ook een uur te laat op Schiphol. Om het kort te houden, de trein had pech onderweg dus ook dit duurde een dik half uur langer.
Eindelijk in de lucht!
Raar einde van een leuk weekend, volgend jaar toch liefst twee keer, of misschien drie keer gaan. Heb onderdag nu, zal me ook niet meer vergissen in het vliegveld.
Dag twee, de dag van de wedstrijd, begon al vroeg door een niet zo heel fijn matras en het uur tijdverschil in een fijn schuimend bubbelbad. Thuis ga ik bijna nooit in bad, maar op vakantie, of eigenlijk al een avondje in een hotel kan niet voorbij gaan zonder een spreekwoordelijke duik in het bad.
Hoe dan ook, fris en wakker, samen het ontbijt gaan nuttigen na een lastige tocht door het hotel, want waar is toch die ontbijtruimte? Uiteindelijk werd het zaaltje, volgepropt met smakkende Engelsen gevonden. Net op dat moment kwam een tafel aan het raam vrij, niet verkeerd! Zoals echt gebruikelijk verdwenen de roerbakeitjes, de spek en de worstjes door de slokdarm. Wederom gevolgd door de vraag waarom zo een ontbijt, het is echt niet lekker en gezond, doe mij maar een broodje en een bekertje melk.
Omdat Patrick echt niet meer kon lopen zijn we de stad ingegaan om een paar nieuwe schoenen te halen. Echt weer in elke winkel alleen maar mannen die pretenderen homo te zijn, zo extreem dat ik denk dat het misschien wel een erg grote act is.
Uiteindelijk met nieuwe schoenen naar het station gelopen om te kijken hoelaat we naar het stadion moesten gaan, trein of bus. Nog voordat we bij het station waren liepen we langs de Queens Head Brighton pub. Beiden waren we het wel eens dat het ontbijt ons genoeg fundament had gegeven om toch eerst een biertje te halen. Super idee, heel veel bier later, het stiekem bedienen van de playlist computer en nog meer bier, uiteindelijk de taxi naar Withdean gepakt.
Toch wel redelijk optijd een boekje gekocht, in de lange rij voor het toilet gewacht en uiteindelijk plaats genomen op de krakkemikkige tribunes van het stadion dat die naam eigenlijk niet mag dragen. Eigenlijk begon de wedstrijd ook bijna meteen.
De wedstrijd was prima, met enkele wissels, toch met 1-0 gewonnen. Leuke pot, niet spectaculair, maar met een leuk afscheid van de spelers die dit jaar toch nog enigzins positief hebben afgesloten. Volgend jaar ziet het er allemaal waarschijnlijk wat anders uit. Veel geld voor nieuwe spelers.
Na de wedstrijd met de trein terug naar de stad waar we naar hetzelfde cafe gingen om nog wat te drinken. Het tempo was me hierbij eigenlijk te hoog, daar alle ziekte ellende moet ik echt weer wennen aan bier :)
Met draaiende ogen, "hé kijk, smurfen!" kwam er en einde aan dag twee.
Voor de eerste keer van het 2009/2010 seizoen naar Brighton geweest. Wat ook meteen de laatste wedstrijd van het seizoen was.
Na een hoop moeite om vliegtickets te boeken was het wel even spannend of alles goed ging met inchecken. Gelukkig had ik mij hier behoorlijk in vergist en waren we ruim op tijd, goed, door de controles heen. De vlucht was ruim vertraagd, maar dat zou later een voorbode zijn op meer ellende onderweg. Lees het terug bij dag III..
Aangezien ik het foute vliegveld had aangeklikt, London stansted inplaats van London Gatwick landden we niet vlak bij Brighton (op 25 minuten) maar op 2,5 uur reizen, via London, met een stuk Metro. Omdat we ondanks de kleine verstraging van Easyjet nog veel te vroeg waren, zijn we (patrick en ik) wezen rondkijken in London, voor mij was het alweer een tijd geleden en voor Patrick zelfs de eerste keer. De Tower Bridge, Trafalgar square, underground, alles hebben we wel gezien die dag.
De Tower Bridge
Trafalgar Square Waarna we rond half vijf in de middag de trein namen van London Victoria naar -eindelijk- Brighton. In de trein een bak koffie (ja echt..!!) gedronken. Was grappig systeem, op een lege beker wordt koffiepad houder gezet, waar vervolgens water op wordt gegoten. Na 5 minuten heb je vervolgens laffe koffie...
Eenmaal in Brighton zijn we naar het hotel gelopen, Patrick had nieuwe schoenen en daardoor enkele dikke, hinderlijke blaren. Zodat we de rest van de dag niet heel veel meer gelopen hebben, na wat drankjes en een maaltijd nog uitkeken over de zee en op Brighton Pier. Want ondanks de post hieronder, het hotel was prima, de kamer wel wat gedateerd, maar het uitzicht was super. In de nacht onder het genot van enkele schreeuwende homos op de boulevard, (het stikt ervan in Brighton) kwam een einde aan dag een
De pier overdag, vanaf het balkon van de hotelkamer
Nacht uitzicht vanaf het hotel op de Brighton Pier
Samen met Jeroen stond het al heel lang op de planning. Een keer amateurvoetbal kijken bij de Witkampers. Pas was het zover, in het mooie weer van de zondagmiddag(...) Rob, de echte fan, opgepikt om naar het pitoreske Laren Gld te rijden om de lokale dorptrots naar promotie te scanderen.
Bleek dat Rob al een vast opdracht heeft, als vaste supporter, uit en thuis mag hij bij de vijfde klasser bij alle thuiswedstrijden het scorebord aansturen. Helaas gebeurde dit maar twee keer, eerst werd het 1-0, maar helaas werd het ook weer 1-1. Gevolg dat Witkampers maar een hele kleine kans houden op de tweede plaatst, die ze nu nog met 3 teams delen.
